Bolove

Izrasline na zglobovima strucan naziv

Izrasline na zglobovima strucan naziv

Obim osteoartritičnog zgloba je bitno izmenjen kako zbog fokalnog gubitka hrskavice i subhondralne kosti tako i zbog novostvorene kosti u formi osteofita mehanizmom enhondralne osifikacije. Ovako izmenjen oblik zgloba vodi dalje, poremećaju funkcije zgloba i daljem procesu degeneracije.

Dijagnostičke preporuke za postavljanje dijagnoze osteoartrtritisa iz godine su: riziko faktori, klinička dijagnoza i radiografija. Riziko faktori za osteoartritis kolena su: ženski pol, godine, prekomerna telesna težina, povreda zgloba, deformiteti, prerana ili nepravilna upotreba na poslu i rekreaciji, genetska predispozicija istorijat u porodici i Heberdenovi noduli na distalnim interfalangealnim zglobovima DIP šaka.

Preporuke za kliničku dijagnozu OA su fokusirane na. tri simptoma bol pri pokretima, kratkotrajna jutarnja ukočenost, i funkcionalna ograničenja i tri znaka krepitacije, ograničeni pokreti i koštani izraštaji. Bol u zglobu, kao glavni klinički simptom osteoartroze, obično počinje sa prednje ili unutrašnje strane kolena, mnogo ređe sa spoljne ili zadnje strane, a kasnije zahvata celo koleno.

Intenzitet i dužina trajanja bola zavisi pre svega od stepena izraženosti patoloških promena. Pri kretanju se javljaju krepitacije sitne i krupne, preskakanja i škripa tarež u kolenima. Ograničenje pokreta, naročito savijanja se javlja više godina posle početka bolesti. U početku je blago, a kasnije može biti izuzetno ozbiljno sa posledičnim skraćenjem okolnih mišića u vidu fleksionih kontraktura, naročito četvoroglavog mišića quadricepsa.

Ograničena je sposobnost kretanja, naročito u kasnijoj fazi kada se razviju i poremećaji u osovini kolena. Otok kolena i strvaranje veće količine tečnosti u kolenu se javljaju u kasnijoj fazi i tada je prisutan i bol noću i u mirovanju. Ukočenja kolena blokade su retke i obično su posledica drugih oštećenja zglobne hrskavice ili meniskusa.

Glavni klinički znaci artroze su bolna osetljivost pojedinih tačaka na rubu zgloba ili enteza u blizini zgloba, tvrdo zadebljanje zglobnih okrajaka kosti, a ponekad i uvećanje mase mekih tkiva oko zgloba, krepitacije pri pokretima, izliv u zglobnoj šupljini bez ili sa povišenom temperaturom zgloba, ograničeni i bolni pokreti i nestabilnost zgloba.

Inervacija zglobova potiče od ogranaka perifernih nerava koji prolaze u blizini, ali i od mišićnih ogranaka koji probijaju kapsulu. Neki zglobovi, ukoliko imaju površine koje su u neposrednoj blizini kože koleno i skočni zglob, dobijaju ogranke i od kožnih nerava, pa se može zaključiti da inervacija svakog zgloba potiče od više senzitivnih korenova.

Najveći broj nervnih vlakana pripada tipu tankih mijelinizovanih tip II i nemijelinizovanih vlakana tip IV koja prenose nocioceptivne informacije. Prag okidanja nocioceptivnih završetaka u zglobu je prilično snižen za vreme zapaljenskih procesa.

Primećeno je da nervna vlakna IV tipa putem jednostavnog aksonskog refleksa na svojim krajevima izlučuju supstanciju P i peptid sličan kalcitoninu, čije dejstvo dovodi do održavanja stanja zapaljenja.

Utvrđeno je da ove supstancije deluju na zapaljenske ćelije — makrofage, limfocite, mastocite i trombocite.

Izrasline na zglobovima strucan naziv

Između različitih tkiva koji pridonose izvoru bola, sinovijalno tkivo i subhondralna kost ili oba, mogu imati važnu ulogu. Sinovitis je zajednički za bolno osteoartrotično koleno, a veći volumen aspirirane efuzije iz bolnog kolena, predviđa progresiju artroze, definisanu sužavanjem zglobnog prostora.

Metoda vizualizacije zgloba mogu biti različite: ultrazvučnim pregledom, upotrebom rendgen zraka, nuklearnom magnetnom rezonancom, kompjuterizovanom tomografijom, artroskopijom i artrografijom. Ultrazvučna tehnika pregleda zglobova artrosonografija je preporučena kao zlatni standard u reumatologiji, jer je mnogo senzitivnija od kliničkog pregleda, a daje sigurne i brze podatke.

Pregled je neinvazivan i mnogo pristupačniji za korišćenje kod evaluacije velikog broja bolesnika od drugih imaging modaliteta. Ultrazvuk je veoma koristan u dijagnostikovanju i praćenju zglobne efuzije i sinovitisa, kao i u istraživanju hrskavice. Dokazano je da je ultrazvuk nepobitan instrument za procenu sinovijalne bolesti, sa rezultatima koji su komparabilni i sa MRI i sa artroskopijom. Artrosonografija je počela lagano da ulazi u kliničku praksu reumatologa davnih sedamdesetih godina prošlog veka.

Na početku se samo koristila za diferencijalnu dijagnozu Beker.

SLIČNI TEKSTOVI